அந்த காலத்திலேயே பிரமாண்ட படம் எடுத்து சாதித்த இயக்குனர்கள்

தமிழ் சினிமாவில் பிரமாண்ட படங்கள் என்றாலே டைரக்டர் ஷங்கர் தான் அனைவருக்கும் நினைவிற்கு வருவார். ஆனால் அவருக்குப் பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பே, தொழில்நுட்ப வசதிகள் மிகக் குறைவாக இருந்த காலத்திலேயே தன் கற்பனைத் திறனாலும் உழைப்பாலும் பிரமாண்டத்தின் உச்சத்தைத் தொட்ட பல ஆளுமைகள் இந்திய சினிமாவில் சாதித்துக் காட்டியுள்ளனர். அந்த காலத்திலேயே பிரமாண்ட படம் இயக்கி, திரையுலகையே ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்திய டைக்டர்கள் பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம்.

1. எஸ். எஸ். வாசன் (ஜெமினி ஸ்டுடியோஸ்)

படம்: 'சந்திரலேகா' (1948)

இந்திய சினிமா வரலாற்றிலேயே முதன்முதலில் பிரமாண்டம் என்ற சொல்லுக்கு இலக்கணம் வகுத்த படம் 'சந்திரலேகா'. 500க்கும் மேற்பட்ட நடனக் கலைஞர்கள் பங்கேற்று புகழ்பெற்ற முரசு நடனம் மற்றும் பிரமாண்டமான சர்க்கஸ் காட்சிகளை படமாக்கியது இந்த படத்தின் சிறப்பம்சமாக கருதப்பட்டது. அக்காலத்திலேயே ரூ.30 லட்சத்திற்கும் மேல் செலவழித்து உருவாக்கப்பட்டு, நாடு முழுவதும் வெளியாகி வசூல் சாதனை படைத்தது. இந்த படத்தை உருவாக்க 5 ஆண்டுகள் செலவிடப்பட்டது. உண்மையான சர்க்கஸ் கலைஞர்கள், விலங்குகள் மற்றும் சாகச வீரர்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட கிளைமாக்ஸ் சண்டை காட்சிகள் ஹாலிவுட் படங்களுக்கு இணையான த்ரில்லைத் தந்தன. சென்னை ஜெமினி ஸ்டுடியோஸ் வளாகமே ஒரு பிரமாண்ட அரண்மனையாக மாற்றப்பட்டு 600க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் இரவும் பகலுமாகச் உழைத்து மேடைகளை அமைத்தனர்.

2. கே. வி. ரெட்டி

படம்: 'மாயாபஜார்' (1957)

கிராபிக்ஸ் மற்றும் வி.எப்.எக்ஸ் (VFX) தொழில்நுட்பம் இல்லாத காலத்திலேயே தன் கேமரா தந்திரங்கள் மூலம் புராண உலகைக் கண்முன்னே கொண்டு வந்தார். கடோத்கஜனின் உணவு உண்ணும் காட்சி, மாயாஜாலக் காட்சிகள் மற்றும் லக்ஷ்மண ராவ் அமைத்த பிரமாண்ட செட்கள். இன்றளவும் தென்னிந்திய சினிமாவின் மிகச்சிறந்த ஆன்மிக-புராணப் படமாகப் போற்றப்படுகிறது. இந்த படத்தில் இடம்பெற்ற, கல்யாண சமையல் சாதம் பாடல் இன்றளவும் குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை ரசிக்க வைக்கக் கூடியதாக உள்ளது.

கடோத்கஜன் (எஸ். வி. ரங்காராவ்) லட்டு, வடை மற்றும் பிரமாண்ட விருந்தைச் சாப்பிடும் காட்சி அன்றைய ரசிகர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. கேமராவை பிரேம்-பை-பிரேமாக (Stop-motion) இயக்கி இக்காட்சி படமாக்கப்பட்டது. தட்டுகள் தானாகப் பறந்து வருவது, உணவுப் பொருட்கள் மாயமாக மறைவது போன்ற காட்சிகளை கேமரா லென்ஸ் மாற்றங்கள் (Multiple Exposure) மூலம் படமாக்கினார். லக்ஷ்மண ராவ் என்ற கலை இயக்குநரின் உதவியுடன் துவாரகை நகரத்தையும், பாண்டவர்-கவுரவர் அரண்மனைகளையும் பிரமாண்டமாக அமைத்தார்.

3. ஏ. பி. நாகராஜன்

படங்கள்: 'திருவிளையாடல்' (1965), 'சரஸ்வதி சபதம்' (1966), 'கந்தன் கருணை' (1967)

தமிழ் சினிமாவில் புராணக் கதைகளையும் ஆன்மிகத்தையும் வண்ணமயமான பிரமாண்ட செட்கள் மூலம் உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றவர். நட்சத்திரப் பட்டாளம், பிரமாண்டமான அரண்மனை மற்றும் கையிலாய செட்கள், கம்பீரமான பாடல்களுக்கான பிரத்யேகக் காட்சிகள் என புராணப் பட உலகை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்தினார். சிவாஜி கணேசன், ஜெமினி கணேசன், சாவித்திரி, கே.பி.சுந்தராம்பாள் என அன்றைய தென்னிந்தியாவின் உச்ச நட்சத்திரங்கள் அனைவரையும் ஒரே படத்தில் நடிக்க வைத்து பிரமாண்டத்தைக் கூட்டினார். கடவுளர்கள் மற்றும் முனிவர்களின் உடைகள், கிரீடங்கள் மற்றும் ஆபரணங்களுக்கு பிரத்யேகக் கலைஞர்களைக் கொண்டு தனித்துவமான பிரமாண்டத்தைக் கொடுத்தார்.

4. கே. அசிப்

படம்: 'முகல்-இ-அசாம்' (1960)

இந்தி சினிமாவில் ஷங்கருக்கு எல்லாம் முன்னோடியாகத் திகழ்ந்தவர். இப்படத்தை உருவாக்க மட்டுமே அவருக்கு 12 ஆண்டுகள் பிடித்தன. பியார் கியா தோ டர்னா கியா பாடலுக்காக பெல்ஜியத்தில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட அசல் பெல்ஜியம் மற்றும் ஜெய்ப்பூர் கண்ணாடிகளைக் கொண்டு ஷீஷ் மஹால் (கண்ணாடி அரண்மனை) செட் உருவாக்கப்பட்டது . இதற்கான செலவு மட்டுமே அக்காலத்தில் ஒரு முழு திரைப்படத்தின் பட்ஜெட்டை விட அதிகம்.

உண்மையான இந்திய ராணுவத்தின் யானைகள் மற்றும் குதிரைகளைப் பயன்படுத்திப் படமாக்கப்பட்ட பிரமாண்ட போர்க் காட்சிகள் இந்த படத்தின் சிறப்பம்சங்கள். போர்க் காட்சிகளுக்காக இந்திய ராணுவத்திடமிருந்து 2000 ஒட்டகங்கள், 4000 குதிரைகள் மற்றும் 8000 படைவீரர்களை ஒப்பந்தம் செய்து அசல் போர்க்களத்தையே திரையில் கொண்டு வந்தார். பிளாஸ்டிக் அல்லது போலி ஆபரணங்களைப் பயன்படுத்த மறுத்து, அரச குடும்பத்தினருக்கு அசல் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி நகைகளையே வடிவமைக்கச் செய்தார்.

5. கே.காமேஸ்கர் ராவ்

படங்கள்: 'திருவிளையாடல்' பாணி தெலுங்கு புராணப் காவியங்கள் 'நர்த்தனசாலா', 'சீதா கல்யாணம்'

1960களில் பிரமாண்டமான ஆடை வடிவமைப்பு, பிரத்யேக மேடை அமைப்புகள் மற்றும் நூற்றுக்கணக்கான துணை நடிகர்களைக் கொண்டு காவியப் படங்களை உருவாக்கினார்.

6. கே. சோமு

படம்: சம்பூர்ண ராமாயணம் (1958)

மகாபாரதம் மற்றும் ராமாயணத்தின் முக்கியமான கட்டங்களை ஆயிரக்கணக்கான துணை நடிகர்கள் மற்றும் பிரமாண்டமான தேர், யானைப் படைகளுடன் திரையிட்டவர்கள். பிரமாண்டமான இலங்கையின் தோற்றம் மற்றும் போர்க்களங்களை பிரத்யேக மேடைகளில் தத்ரூபமாக அமைத்தனர்.

டிஜிட்டல் முறையில் ஆட்களைப் பெருக்கும் (Digital Crowd Multiplication) வசதி இல்லாததால், 5000 முதல் 10,000 பேரை நேரில் திரட்டி போர்க் காட்சிகளைப் படமாக்கினர்.

இன்றைய இயக்குனர்களுக்குத் தொழில்நுட்பம் கைகொடுக்கிறது; ஆனால் அன்றைய இயக்குனர்களுக்கு அவர்களின் மலைப்போன்ற தன்னம்பிக்கையும், கற்பனைத் திறனும், கடின உழைப்பும் மட்டுமே துணையாக இருந்தன. அந்த வகையில் அவர்கள் சினிமா துறையின் உண்மையான முன்னோடிகள்!