சீன முதலீட்டில், வெனிசுலா நீண்டகாலமாக ஒரு முக்கிய அங்கமாக விளங்கி வருகிறது. கடந்த 2006ல் அந்நாட்டின் அப்போதைய அதிபர் ஹியூகோ சாவேஸ், பல வர்த்தக ஒப்பந்தங்களில் கையெழுத்திட்டுள்ளார். இந்த ஒப்பந்தங்களின்படி, வெனிசுலா ஒரு நாளைக்கு 10 லட்சம் பீப்பாய்கள் வரை கச்சா எண்ணெயை சீனாவுக்கு வழங்க ஒப்புக்கொண்டது. இதற்கு பிரதிபலனாக, ஐ.நா., பாதுகாப்பு கவுன்சிலில் வெனிசுலா தற்காலிக இடத்தை பெறுவதற்கான ஆதரவு உள்ளிட்ட அரசியல் பின்னணியை சீனா வழங்கியது.

கடந்த 2008ம் ஆண்டிற்குள், சீனா தன் கச்சா எண்ணெய் தேவையில் பாதியை வெனிசுலாவிலிருந்து பெற துவங்கியது. எதிர்கால கச்சா எண்ணெய் வினியோகத்தை அடிப்படையாக கொண்டு, வெனிசுலாவுக்கு சீனா பெரிய அளவிலான கடன்களை வழங்க துவங்கியது. 2006ல் 18,000 கோடி ரூபாயாக இருந்த கடன், 2007ல் 63,000 கோடி ரூபாயாகவும், 2010ல் 2.43 லட்சம் கோடி ரூபாயாகவும் அதிகரித்தது. வெனிசுலாவின் பொருளாதாரம் பலவீனம் அடைந்த போதிலும், சீனா தொடர்ந்து கடன் வழங்கியது.

2014ல் உலகளாவிய எண்ணெய் விலை சரிந்து, அதிபர் மதுரோ அரசின் கீழ் பொருளாதாரம் வீழ்ச்சியடைந்தது. அப்போதும், சீனா 90,000 கோடி ரூபாய் கடன் வழங்கியது. மேலும், 2015ல், நிலுவையில் இருந்த 4.50 லட்சம் கோடி ரூபாய் கடனை திருப்பி செலுத்தும் முறைகளை சீனா எளிதாக்கியது. கடந்த 2016 முதல், வெனிசுலாவுக்கு புதிதாக கடன் வழங்குவதை நிறுத்திய சீனா, ஏற்கனவே உள்ள கடன்களை மறுசீரமைப்பதில் கவனம் செலுத்தி வருகிறது.

சீனாவின் மிகப்பெரிய கடனாளிகளில் ஒன்றாக வெனிசுலா இன்றும் இருக்கிறது. எனவே, வெனிசுலாவில் ஏற்படும் எந்த ஒரு அரசியல் மாற்றமும், சீனாவுக்கு மிகப்பெரிய நிதி பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும். அந்த வகையில், மதுரோவின் கைது சீனாவுக்கு மிகப்பெரிய நிதி இழப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும். மேலும், வெனிசுலாவின் எண்ணெய் வளங்களை அமெரிக்கா தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தால், சீனாவின் எரிசக்தி தேவைகளும் பாதிக்கப்படும் என கூறப்படுகிறது.