தினமலர்
சினிமா
டிவி
Podcast
iPaper
கோயில்கள்
புத்தகங்கள்
Subscription
திருக்குறள்
கடல் தாமரை
Dinamalar Logo

 

/இணைப்பு மலர்/விவசாய மலர்/ஆரோக்கியமான நெல் வளர்ச்சிக்கான நுண்ஊட்டச்சத்து மேலாண்மை ஏன் அவசியம்....!

ஆரோக்கியமான நெல் வளர்ச்சிக்கான நுண்ஊட்டச்சத்து மேலாண்மை ஏன் அவசியம்....!

ஆரோக்கியமான நெல் வளர்ச்சிக்கான நுண்ஊட்டச்சத்து மேலாண்மை ஏன் அவசியம்....!

1


PUBLISHED ON : அக் 21, 2026

Follow on GoogleFavourite on Google

PUBLISHED ON : அக் 21, 2026

1


1
Follow on Google
Latest Tamil News
அ நிறம் | அளவு

டெல்டா உள்ளிட்ட பல்வேறு மாவட்டங்களில் சம்பா சாகுபடியில் விவசாயிகள் தீவிரமாக ஈடுப்பட்டு வருகின்றனர். அப்படி நெல் வயல்களில் நாற்று நடும்போது பசுமையாக இருந்த வயல், மூன்று வாரங்களுக்குப் பிறகு திட்டுத் திட்டாகவும் துருப்பிடித்தது போலவும் ஆகிவிடுகிறது. புதிய இலைகள் வெளிறிப் போக, நரம்புகள் மட்டும் பசுமையாக இருக்கின்றன. அல்லது பக்கத்து வயல் வேகமாக வளர்ந்து கொண்டிருக்கும்போது, ​​இந்தப் பயிர் கிளைக்காமல் அப்படியே இருக்கிறது. இவை நோய்கள் அல்ல, எந்த மருந்து தெளிப்பும் இவற்றைக் குணப்படுத்தாது. இவை நுண்ணூட்டச்சத்து குறைபாடுகள். பெரும்பாலான பயிர்களை விட நெல் இவற்றால் அதிகமாகப் பாதிக்கப்படுகிறது.

ஏனெனில் வெள்ளப்பெருக்கு மண்ணின் வேதியியல் தன்மையை மாற்றுகிறது. துத்தநாகம் மண்ணில் சிக்கிக்கொள்கிறது, இரும்புச்சத்து பற்றாக்குறையிலிருந்து நச்சுத்தன்மையுள்ள அதிகப்படியான நிலைக்கு மாறுகிறது, மேலும் சிலிக்கான் ஒவ்வொரு வைக்கோல் கட்டிலும் வயலை விட்டு வெளியேறிவிடுகிறது. ஒரு கூடுதல் மூட்டை யூரியாவை விட, சரியான நேரத்தில் சில கிலோகிராம் சரியான ஊட்டச்சத்து கொடுப்பது பொதுவாகக் கிளைப்பதற்கும் தானியங்கள் முதிர்ச்சியடைவதற்கும் அதிகப் பலனளிக்கும். நெல்லில் எந்தெந்த நுண்ணூட்டச்சத்துக்கள் முக்கியமானவை, ஒவ்வொரு குறைபாட்டையும் எவ்வாறு கண்டறிவது, மற்றும் அதை எவ்வாறு படிப்படியாகச் சரிசெய்வது என்பதை தெரிந்துக் கொள்ளலாம்.

நெற்பயிரில் நுண்ஊட்டச்சத்துக்கள் ஏன் அதிக முக்கியத்துவம் பெறுகின்றது?

மழைக்காலங்களில் ஏற்படும் வெள்ளப்பெருக்கு மண்ணிலிருந்து ஆக்ஸிஜனை அகற்றி, கிடைக்கக்கூடிய ஊட்டச்சத்துக்களை மாற்றுகிறது. பெரும்பாலான சேற்று மண்ணில், குறிப்பாக காரத்தன்மை, சுண்ணாம்பு மற்றும் சோடியம் நிறைந்த நிலங்களிலும், அதிக பாஸ்பரஸ் இடப்பட்ட வயல்களிலும் துத்தநாகம் குறைவாகக் கிடைக்கிறது. இதனால்தான் இந்திய நெல்லில் துத்தநாகக் குறைபாடு மிகவும் பரவலான நுண்ணூட்டச்சத்துப் பிரச்சனையாக உள்ளது.

வெள்ளம் சூழ்ந்த அமில மண்ணில் இரும்புச்சத்து அதிகமாகக் கரைகிறது, சில சமயங்களில் நச்சுத்தன்மை அடையும் அளவுக்குக் கூட கரைகிறது. ஆனால், மணல் கலந்த, நன்கு வடிகால் வசதியுள்ள மற்றும் காரத்தன்மை கொண்ட மண்ணிலும், நேரடியாக விதைக்கப்படும் நெல்லிலும் அதன் இருப்பு குறைவாகவே உள்ளது. பயிர் முக்கிய உரங்களை எவ்வளவு சிறப்பாகப் பயன்படுத்துகிறது என்பதையும் நுண்ணூட்டச்சத்துக்களே தீர்மானிக்கின்றன: துத்தநாகம் பற்றாக்குறையுள்ள பயிரால் நைட்ரஜனைத் தழைகளாக மாற்ற முடியாது, மேலும் சிலிக்கான் பற்றாக்குறையுள்ள பயிர், தனக்குக் கிடைக்கும் பொட்டாஷ் உரத்தை அப்படியே சாய்த்து, கதிர் வெடிப்பு நோயை உண்டாக்கிவிடும்.

ஜிங்க்:

நாற்று நட்ட 15 முதல் 20 நாட்களுக்குப் பிறகு, பழைய இலைகளில் துரு நிறத்தில் புள்ளிகள் தோன்றுவதே 'கைரா' ஆகும். இது துத்தநாகக் குறைபாட்டின் அறிகுறியாகும். மேலும் இது இந்திய நெல்லில் காணப்படும் மிகவும் பொதுவான நுண்ணூட்டச்சத்துக் குறைபாடாகும். இதனால், செடி குட்டையாகவே இருக்கும், பக்கக் கிளைகள் குறைவாகவே உருவாகும், மற்றும் தாமதமாக முதிர்ச்சியடையும். மேலும், அறிகுறிகள் காட்டுவதை விட தானிய இழப்பு பெரும்பாலும் அதிகமாகவே இருக்கும்.

நெல் சாகுபடியில், இலைவழித் தெளிப்பை விட மண்ணில் இடுவது சிறந்த பலனைத் தரும். ஒரு ஏக்கருக்கு சுமார் 25 கிலோ துத்தநாக சல்பேட் ஹெப்டாஹைட்ரேட் (21 சதவீதம் துத்தநாகம்) அல்லது ஒரு ஏக்கருக்கு சுமார் 16 கிலோ மோனோஹைட்ரேட் (33 சதவீதம் துத்தநாகம்) ஆகியவற்றை கடைசி சேற்று உழவின் போது தூவி விடுவது, பொதுவாக அந்தப் பருவத்திற்கும் அடுத்த பருவத்திற்கும் பயிரைப் பாதுகாக்கும்; இதை பாஸ்பேட் உரத்துடன் ஒரே பகுதியில் இட வேண்டாம்.

நாற்று நட்ட பிறகு அறிகுறிகள் தோன்றினால், பக்கக் கிளைகள் உருவாகும் நேரத்தில் 0.5 சதவீதம் துத்தநாக சல்பேட் (ஒரு லிட்டருக்கு 5 கிராம், கருகலைத் தடுக்க 2.5 கிராம் சுண்ணாம்புடன்) இலைவழித் தெளிப்பை 10 முதல் 14 நாட்கள் இடைவெளியில் இரண்டு அல்லது மூன்று முறை மீண்டும் மீண்டும் செய்வது, பொதுவாகப் பயிரைக் காப்பாற்றும். நாற்றங்காலில், விதைகளை ஒரு நாள் முழுவதும் 2 சதவீத துத்தநாக சல்பேட்டில் ஊறவைப்பதோ, அல்லது நாற்றுகளை மாற்றி நடுவதற்கு முன் அவற்றின் வேர்களை 2 சதவீத துத்தநாக ஆக்சைடு கூழில் முக்குவதோ, துத்தநாகச் சத்து குறைவாக உள்ள மண்ணில் இளம் செடிக்கு ஒரு முன்கூட்டிய தொடக்கத்தை அளிக்கிறது.

இரும்புச்சத்து:

இரும்புச்சத்து குறைபாடு முதலில் இளம் இலைகளில், பச்சை நரம்புகளுக்கு இடையில் வெளிர் மஞ்சள் நிறமாகவும், பின்னர் வெளுத்துப்போன வெண்மை நிறமாகவும் தோன்றும். இது மணல் மற்றும் காரத்தன்மை கொண்ட மண்ணிலும், வறண்டு போகும் நாற்றங்கால்களிலும், மற்றும் மண் நீர் தேங்காமல் நேரடியாக விதைக்கப்படும் நெல்லிலும் மிகவும் பொதுவாகக் காணப்படுகிறது.

நெல்லில் மண்ணில் இரும்புச்சத்து இடுவது பரிந்துரைக்கப்படுவதில்லை, மேலும் துத்தநாக சல்பேட்டுடன் சேர்த்து மண்ணில் இடுவது பொதுவாக துத்தநாகத்தின் பயன்பாட்டைக் குறைத்துவிடும். இதைச் சரிசெய்ய, 1 சதவிகிதம் ஃபெரஸ் சல்பேட்டை (ஒரு லிட்டருக்கு 10 கிராம், சிறிதளவு சிட்ரிக் அமிலத்துடன்) வாரம் ஒருமுறை என இரண்டு அல்லது மூன்று முறை இலைவழித் தெளிப்பாக இட வேண்டும். வயலில் நீர் தேங்கி வைப்பதும், ஒவ்வொரு ஆண்டும் நாற்று நடுவதற்கு முன்பு 40 முதல் 50 நாட்கள் பழமையான தைஞ்சா பசுந்தாள் உரத்தை மண்ணில் சேர்ப்பதும் காலப்போக்கில் இரும்புச்சத்து குறைபாட்டைப் பொதுவாகக் குறைக்கும்.

இதற்கு நேர்மாறான பிரச்சனையான இரும்பு நச்சுத்தன்மை, நீர் தேங்கிய அமில மண்ணில் முதிர்ந்த இலைகள் வெண்கல நிறமாக மாறுவதன் மூலம் வெளிப்படுகிறது. இதை அவ்வப்போது நீரை வெளியேற்றுதல், சுண்ணாம்பு இடுதல் மற்றும் பொட்டாசியம், சிலிக்கான் ஆகியவற்றை போதுமான அளவில் வைத்திருத்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் சரிசெய்யலாம்.

போரான், மாங்கனீசு மற்றும் தாமிரம்:

போரான் பற்றாக்குறையானது, இளம் இலைகளின் நுனிகள் வெளுத்து, அவை சுருண்டு போவதாகவும், பூக்கும் பருவத்தில் ஏற்படும் வறண்ட காலங்களில் மகரந்தம் உருவாகாததால் கதிர்கள் உதிரக்கூடியதாகவும் வெளிப்படும். மண் பரிசோதனை அல்லது முந்தைய அறிகுறிகள் இதை உறுதிப்படுத்தினால், அடி உரமாக ஒரு ஹெக்டேருக்கு சுமார் 10 கிலோ போராக்ஸ் அல்லது கதிர் உருவாகத் தொடங்கும் போது 0.2 முதல் 0.5 சதவிகிதம் வரையிலான போராக்ஸ் தெளிப்பது பொதுவாக இதைச் சரிசெய்துவிடும். போரான் அதிக அளவில் நச்சுத்தன்மை வாய்ந்தது.

எனவே ஆதாரம் இல்லாமல் ஒருபோதும் தெளிக்க வேண்டாம். மாங்கனீசுப் பற்றாக்குறையானது, இளம் இலைகளின் நரம்புகளுக்கு இடையில் வெளிர் நிறக் கோடுகளுடன் காணப்படும். இது வெள்ளம் சூழ்ந்த வயல்களில் அரிதாகவே காணப்பட்டாலும், காரத்தன்மை மற்றும் மணல் கலந்த மண்ணில் தோன்றும், மேலும் 0.5 சதவிகிதம் மாங்கனீசு சல்பேட் தெளிப்பது இதைச் சரிசெய்துவிடும். தாமிரப் பற்றாக்குறையானது கரிசல் மற்றும் கரிம மண்ணில் காணப்படும். இதில் இலைகள் நீல-பச்சை நிறமாக மாறிச் சுருண்டு, கதிர்கள் நிரம்பாமல் இருக்கும்; ஒரு ஹெக்டேருக்கு சுமார் 2 கிலோ தாமிர சல்பேட்டை மண்ணில் இடுவது அல்லது நாற்று நடுவதற்கு முன் நாற்றின் வேர்களை 1 சதவிகிதக் கரைசலில் நனைப்பது வழக்கமான தீர்வாகும்.

கந்தகம் மற்றும் மெக்னீசியம்:

யூரியா மற்றும் டிஏபி உரங்களில் கந்தகச் சத்து இல்லாததால், நெற்பயிரில் கந்தகம் பெரும்பாலும் இடப்படாமல் போகிறது. இதனால் பயிரில் நைட்ரஜன் பற்றாக்குறை ஏற்படுவது போல் தோன்றும்: முழுப் பயிரும் வெளிர் மஞ்சள் நிறமாக மாறும், பக்கக் கிளைகள் குறைவாக இருக்கும், மற்றும் கதிர் வருவது தாமதமாகும். பல ஆண்டுகளாக ஜிப்சம் அல்லது சிங்கிள் சூப்பர் பாஸ்பேட் உரம் இடப்படாத இலகுவான மண்ணில், ஒரு ஹெக்டேருக்கு 20 முதல் 25 கிலோ கந்தகத்தை ஜிப்சம், சிங்கிள் சூப்பர் பாஸ்பேட் அல்லது தனிமக் கந்தகம் மூலம் அடியுரமாக இடுவது, பொதுவாக பக்கக் கிளைகள் தோன்றுவதையும் தானியங்கள் முதிர்ச்சியடைவதையும் மீட்டெடுக்கிறது.

மணல் மற்றும் அமிலத்தன்மை கொண்ட மண்ணில், முதிர்ந்த இலைகளின் நரம்புகளுக்கு இடையில் ஆரஞ்சு நிற மஞ்சள் நிறத்துடன் மெக்னீசியம் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது; ஒரு ஹெக்டேருக்கு சுமார் 20 கிலோ மெக்னீசியம் சல்பேட்டை அடியுரமாக இடுவது அல்லது 1 சதவீத இலைவழித் தெளிப்பு இதைச் சரிசெய்கிறது.

தினமலர் WhatsApp Channel-ல் சேருங்கள்
Latest Tamil news, instantly on WhatsApp
Follow





      Dinamalar
      Follow us